Collages Serie 2

Oh My Deer

Zonder zich te onderwerpen en samen te gaan met het vrouwelijke aspect heeft zijn koningschap geen zin, zonder deze balans zal het Land verdorren en ten onder gaan.

De nieuwe Koning komt pas aan de macht als hij zich (symbolisch) met het land verbonden heeft. Het Land, De Moeder Godin, wordt vertegenwoordigd door een priesteres die optreed als de Godin in een van haar verschijningsvormen, de Maagd. Na een lange jacht door het wilde Woud komen de Koning en de Godin uiteindelijk samen en wordt het huwelijk voltrokken. Op deze wijze wordt de verbinding tussen heerser en het Land tot stand gebracht om zo welvaart, voorspoed en vruchtbaarheid te garanderen. Zonder zich te onderwerpen en samen te gaan met het vrouwelijke aspect heeft zijn koningschap geen zin, zonder deze balans zal het Land verdorren en ten onder gaan.

Klik de afbeelding voor meer informatie.

De vrouwe van het Meer

De in het diepe koude water gereflecteerde Maan geeft vorm aan de in het zonlicht onzichtbare Vrouwe van het Meer. Zij leeft de maangestalten op de grens van water en lucht, licht en schemer

De moedergodin in een van haar maanfase gestalten. Bij volle maan manifesteert ze zich als de volwassen vrouw. Verbonden met het water en de lucht, meesteres van de natuur. In haar goddelijke hoedanigheid is zij in staat om het volle maanlicht te verdichten in de Hemelse Stad, net buiten het bereik van de stoffelijke mens, in The Otherworld.

Nu heb je het zeldzame geluk hier getuige van te zijn. Een enkeling wordt uitgenodigd om met haar de stad te bezoeken.

Klik de afbeelding voor meer informatie

Lucky Strike

When the Desert Storm came in she knew, there would be but one chance to strike the Pin Boys network. If she was to fail they would overtake the serene desert with their Armani suits and college ties. Her dear desert would become a cricket field. How could she ever face the neighbors again? There goes the neighborhood she thought. Then she prepared for her Lucky Strike although she stopped smoking years ago.

Klik de afbeelding voor meer informatie.

Lemming Trees

The lemming tree people were panicking once more. They were already agitated because of the woodpecker plague that was ruining their community. They expelled the woodpeckers and all seemed quiet and peaceful until the foresters started the Great Fire in the planes resulting in a stampede of running lemming trees. They ran away from the flames, fleeing their orchards and lover lanes. Holding up their precious twigs, leaves, and fruits they charged downhill toward the steep ravine... The woodpeckers chuckled in delight. Because of their beaks, they couldn't smile, though many of them winked an eye to each other.

Klik de afbeelding voor meer informatie

After Party

Who will pay the Ferryman

The Yakusi Sisters

The Yakusi sisters were having their traditional green tea. Yes, it took forever to brew this green shit, not to mention the serving and nipping and... Well, anyway when they were done the storm season had passed and the tree people were launching their home build whales to set sail for the promised land. The Yakusi sisters knew that this was the time to start the big hunt. They were pissed that they had to hurry their tea-ceremony and this anger was taken to the hunt. They embarked their fast and furious gunships and started the pursuit of the heavy loaded whale ships. Meanwhile, a shanty choir was singing "Shiver me timbers" which was nerve-wracking the tree people.

Klik op de afbeelding voor meer informatie

Captain Iglo's Castle

Deep down in the dungeons of Captain Iglo's frozen Fishfinger Castle, the Yakusi sisters were waiting for the Great Captain's approval to enter the Main Hall. The twin brides were burning with desire with the Great Captains red snapper in their hands. The captain 's fish fingers defrosted in the heat. Needless to say that the smell spoiled the party. The Yakusi sisters left him behind in his ice-cold fishthrone leaving their peace offer; a barrel of fresh ice tea.

Whale Beach

Amidst the cries of lost sailor's souls and seagulls alike, She stood there in the stormy sand dunes her hair and lantern waving in the rhythm of the ocean swell. Horizon ships slowly passed and none responded to the lantern that kept flashing; Home! Home! Maybe he forgot about her, maybe he was there in the lost soul's seagull cry. Angrily disappointed she threw the lantern in the cruel sea. Deep down in the murky waters whales assembled around the lantern that bubbled; Home! Home!

Like a man on a wire...