Terra-creative

Collages Serie 3

In bewerking....


Mushroom Brigade

Tally-ho, Tally-ho !! Forward she cried to the Light Mushroom Brigade; Let's free the tree people from the tyranny of the woodpeckers and foresters. Enthusiasm had never been one of her shortcomings. The guardians of the mushrooms stormed out of their comfort zone to follow their leader to Amazonia. 

Never fuck the Kraken!

Tennyson;

De legende werd verspreid in het Engels door het populaire gedicht The Kraken van de jonge Alfred Tennyson dat in 1830werd gepubliceerd. Dit gedicht is een onregelmatig sonnet:

Below the thunders of the upper deep,
Far far beneath in the abysmal sea,
His ancient, dreamless, uninvaded sleep
The kraken sleepeth: faintest sunlights flee
About his shadowy sides; above him swell
Huge sponges of millennial growth and height;
And far away into the sickly light,
From many a wondrous grot and secret cell
Unnumber'd and enormous polypi
Winnow with giant arms the slumbering green.
There hath he lain for ages, and will lie
Battening upon huge seaworms in his sleep,
Until the latter fire shall heat the deep;
Then once by man and angels to be seen,
In roaring he shall rise and on the surface die.

Het gedicht beschrijft de droomloze slaap van de kraken, in de allerdonkerste diepten van de zee. Om en boven hem groeien sponzen, millennia oud. Talloze poliepen en armen vullen het sluimerende groen. Hij ligt daar al eeuwen en zal blijven slapen, tot het laatste vuur ook de diepzee bereikt. Dan wordt hij voor het eerst door mensen en engelen gezien, als hij met zwaar gebrul omhoog komt en aan de oppervlakte sterft.

(Bron; Wikipedia)

Ran (De Zee Godin)


Ondine

Volgens een theorie van Paracelsus is een Ondine een waternimf of watergeest, ofwel de geest die water tot water maakt. Ondines worden aangetroffen in bospoelen en watervallen. Ze hebben een prachtige stem of lokroep, die soms gehoord wordt boven het geluid van het water uit. Het motief van de sterfelijkheid wanneer Ondines een kind baren, is een motief dat vele romantici en tragedies in de kunst, muziek en literatuur inspireerde.

In het 18e-eeuwse Schotland werden Ondines ook aangeduid als de 'wrake' van het water.

(Bron; Wikipedia)

Tír na nÓg

Het is het land van de eeuwigdurende jeugd, de woonplaats van de Sídhe of Tuatha Dé Danann, de Ierse elfen. Een van deze elfen, de schone elfenvrouw Niamh ontvoerde ooit haar geliefde, de sterfelijke held Oisín, naar Tír na nÓg. Hij was een sterfelijke die enige tijd in het land van de elfen verbleef. In Tír na nÓg lijkt de tijd stil te staan of in ieder geval langzamer te verstrijken dan in de sterfelijke wereld. Zo bleken er driehonderd jaar verstreken toen Oisín terugkeerde in de sterfelijke wereld. Niemand wordt oud in het land, terwijl ook ziekten er ontbreken. Het klimaat is altijd gematigd, niet te warm en niet te koud. Een echt paradijs waar de bloemen eeuwig bloeien. Niemand voert oorlog en er is noch pijn, noch droefenis.

(Bron; Wikipedia)

Winter Whale

Winter entered the barren Forrest. Through the empty forest echoed the deep melodious sounds of a whale song. The whales witnessed the trees losing their leaves and preparing for hibernation. The whales assembled here to set course for High Brasil where the tree people were revolting against the Amazonian Forresters, an obscure tree hating sekt. Responding to the distress call of the tree people the whales would try to rescue as many of them as they possibly could. By the time they would return to the forest it should be almost summer and the forest should be ready to receive and shelter them. The melodious whalesongs vanished from the forest and silence overtook the frozen wood. But deep down in the earth, emerging from their roots, you could hear the trees softly giggle. What a summer sale they would have the coming year! Yes, they would all go to be rich, selling their exotic relatives to the Dutch.

Tide rushing in.


Just a Man

When she embraced him
he was her Universe.
He was so enlightened,
he contained it all.
She knew
he wasn't just a man,
or anything at all.

Eden is Lost!

Stardate 11022016/0306

As soon as our whaleship got out of warp we sent a radarbat to the planet we considered to be Eden. We recognized the lighthouse signature and had good hope to find the gardeners of Eden. They were our last hope to help us prevent the extinction of the tree people. Right then our radarbat returned in a state of panic, as soon as it got within radio distance it kept sending the same message over and over again. Eden is lost..Eden is lost.. we were just about to turn the radio volume down when the bat smashed the hull of our whaleship. Obviously, the bat was lost as well. Then from the dark planet surface emerged a giant snake. Now we knew why Eden was lost. The snake had eaten all the goodies, and probably the gardeners as well. The only thing the serpent had spared was the lighthouse, most likely to lure aliens like us. Disappointed we threw the remains of the radarbat in the dustbin and prepared ourselves to worm back through the warphole.

Ticking away the moments that make up a dull day...